Voor de jury was het iets minder gemakkelijk, 8 ijzersterke bands, begin er maar eens aan! Toch wisten ze dat ze hun kot niet uitmochten alvorens ze overeenstemming hadden bereikt over de winnaars van de avond.

De winnaars van die avond zijn:
1. Lovely Gazbaby (2000 euro)
2. Some Say Yes, Some Do Less (750 euro)
3. The Vault (250 euro)

Publieksprijs:
SX (voorprogramma op concert in de Cactus + fotoshoot met de westtalent fotograaf)

Foto’s en filmbeelden volgen later!

Geert Hamerlinck heeft het toch maar weer mooi gepresteerd. Geert heeft het kaf van het koren gescheiden. Zesenvijftig bands verschenen aan de aftrap van Geerts muziekconcours Westtalent. Veertien groepen namen deel aan de kleine finales. Uit die poel heeft Geert acht bands geselecteerd die op zaterdag 28 november een gooi doen naar de overwinning van Westtalent 2009. Geert kan nu al zeggen dat het vooral aan Geert te danken is dat de finale de geschiedenis zal ingaan als de beste finale van Westtalent ooit. Geert vindt dat een overdonderend applaus voor zijn vakmanschap hier best wel op zijn plaats is en meent dat de wedstrijd vanaf nu omgedoopt mag worden tot Geerttalent want wie was het ook al weer die tijdens de kleine finales in de 4AD in Diksmuide en het JOC in Izegem de laatste moeilijke maar broodnodige knopen heeft doorgehakt? Juist, de enige echte Geert Hamerlinck, een oprechte man die altijd de juiste keuzes op het juiste moment maakt.

Om de aanloop naar de finale extra boeiend te maken, blikt Geert nog even terug. Geert zal dat voor de verandering niet doen via een verslag waarin Geert zijn weloverwogen meningen versmelt met minder straffe quotes van Geerts broer Joost Hamerlinck. Hieronder zal de aandachtige lezer een interview met Geert Hamerlinck vinden. Omdat Joost minder onderlegd is dan Geert mocht Joost de open vragen stellen en nam Geert de intelligente antwoorden voor zijn rekening. Hulde aan Geert, trouwens. Geert tekende in tegenstelling tot Lixi en Wrong’em Boyo wél present tijdens de kleine finales. Geert wil beide bands dan ook een veeg uit de pan geven. Als Geert een groep uitnodigt voor de kleine finales dan verwacht Geert niet dat die groep verstek geeft want dan had Geert net zo goed andere talentvolle bands als We Seem To Have Misplaced Our Igloo of Frank & Leen kunnen selecteren. Geert stelt voor dat de net vermelde bands Lixi en Wrong’em Boyo op blasfemische wijze verwensen.
En dan nu het grote interview met Geert Hamerlinck.

Groeten van de maestro van Geerttalent,
Geert Hamerlinck

Joost Hamerlinck: “Geert, wat herinner je je nog van het optreden van En Terecht?”

Geert Hamerlinck: “Geert herinnert zich dat de groep niet zenuwachtig was en uitstekende speelde maar Geert stoorde zich bij momenten wel aan de overacting van de ene frontman. De kleinste van de twee stuffheads kwam te gemaakt over. Geert had meer sympathie voor de frontman met de pet: een goede zanger met presence. Verder wil Geert nog zeggen dat de muziek van En Terecht veel beter is dan wat Bart Peeters ooit gedaan heeft en verder nog zal uitspoken in de toekomst. De songs van En Terecht zijn origineel. Geert is wel van mening dat de groep momenteel nog te veel uitwaaiert naar verschillende genres. Het optreden van En Terecht was leuk, vermakelijk en plezant maar Geert had de indruk dat de muziek van de groep nog te veel een gimmick was met een te dunne kunstbendebasiswaardoor En Terecht net uit de boot viel voor de finale.”

Joost: “Westerbergs & Heavy Hearts zien we wel terug in de finale, Geert.

Geert: “Inderdaad, Joost. En dat heeft het trio vooral te danken aan de zanger met de klassestem. Geert is er namelijk nog niet geheel van overtuigd of de puik meppende drummer wel bij de groep past. Als het de bedoeling is groots te klinken, dan is er geen probleem, maar als het opzet een lo-fi sound is, dan past de drummer van The Imaginary Friends misschien wel beter bij Westerbergs & Heavy Hearts. Wat de precieze rol is van de te sobere keyboardman is Geert ook nog niet altijd duidelijk. De groep mag het nog eens komen uitleggen in De Kreun want Geert heeft wel een oor naar songs die flirten met The Velvet Underground en Woven Hand. Geen slechte track, trouwens, dat laatste nummer van hun set.”

Joost: “Geert, Je leek me ontgoocheld na het optreden van Grant.”

Geert: “Dat klopt, Joost. De pijnpunten die Geert eerder al aanhaalde betreffende Grant bleken in de 4AD nog groter te zijn dan Geert aanvankelijk dacht. De frontman is iemand die met hart en ziel zingt. Geert vond het dan ook jammer dat de muzikanten de zanger niet voldoende begrepen en het geheel niet treffend genoeg inkleurden. Misschien kan de zanger wel een nieuwe entourage gebruiken want de door David Gray en Stash beïnvloede nummers waren slechts schimmetjes van wat ze zouden kunnen zijn mocht het niveau van de arrangementen wat opgetrokken worden. Geert vond het vierde nummer van de set het beste en wil er de groep ten slotte op wijzen dat te veel meligheid niet altijd deugdzaam is. “

Joost: The Imaginary Friends wonnen de preselectie in Brugge maar zijn er niet bij in de finale. Waarom, Geert?

Geert: “Wel, Joost, de eerste kennismaking met de groep was aangenaam maar tijdens het optreden in de 4AD stoorde Geert zich aan het te hoge chiro-gehalte. Niets mis met gypsy-invloeden en knipogen naar Sharko, Woven Hand en Fairport Convention. Absoluut niet. Geert heeft wel lak aan rollenspelletjes op het podium en wil de groep aanraden dat soort moppen in het vervolg te knippen. Schrijven is schrappen, dat weet Geert uit ervaring. Geert zal de muziek van The Imaginary Friends wellicht nooit vrijwillig opleggen maar Geert heeft wel sympathie voor de zanger met de hoed, een oprechte figuur wiens stemgeluid Geert wenst te omschrijven als een kruising tussen Tom Waits en Samson. De drummer deed Geert trouwens denken aan Warren Ellis, de vaste compagnon van Nick Cave. Er bestaan volgens Geert slechtere vergelijkingen. Geen finale voor The Imaginary Friends maar de biertent van Folk Dranouter behoort misschien wel tot de mogelijkheden. “

Joost: The Tubs zitten wel in de finale. Een verrassing want de prestatie in de 4AD was toch niet echt om naar huis te schrijven, Geert.

Geert: “Je verwoordt het nog lief, Joost. Geert zal eerlijk zijn: The Tubs suckten in Diksmuide. The Tubs schrijven ongelooflijk catchy songs in de geest van Stiff Little Fingers en The Buzzcocks maar de groep klonk echt niet consistent in de 4AD. The Tubs uit Roesbrugge hebben de finaleplaats volledig te danken aan de straffe passage tijdens de voorronde in Ieper toen Geert getuige was van een tongkus op het podium. The Tubs waren toen slordig maar dat mag, te slordig niet. Geert wil The Tubs vooral deze raad meegeven: wees jezelf tijdens de finale, verbrand de geforceerde outfit van de halve finale op rituele wijze en kom met meer je-m’en-foutisme voor de dag. Geert verwacht zaterdag een geslaagd, nonchalant optreden van The Tubs. Daarmee bedoelt Geert: een set die rammelt op de goede manier.”

Joost: Heb je intussen al een duidelijker beeld van Skag Sessions, Geert? Je bleef bijzonder vaag over de groep na hun prestatie in Pittem.

Geert: “Geert weet intussen dat de groepsleden op zoek mogen gaan naar een kauwgumsponsor. Verder zal Geert even opsommen aan welke bands de mistige sound van Skag Sessions schatplichtig is: Stone Roses, Jesus & Mary Chain, Oasis, Kula Shaker, Kasabian, The Jon Spencer Blues Explosion, dEUS en Black Box Revelation. Geert kent zijn klassiekers maar al te goed. Qua songmateriaal is ‘Damien’ best wel te pruimen en de linkshandige gitarist is een aanwinst voor Geerttalent. Tot slot wil Geert nog zeggen dat hij heeft genoten van de samenzang.”

Joost: “Geert, ik moet eerlijk toegeven dat je me al twee keer hebt verbaasd als het over Arne Vanhaecke gaat. Na je bespreking van zijn optreden in Avelgem had ik nooit verwacht dat hij de kleine finale zou halen en nu doe je er nog een schepje bovenop: Arne Vanhaecke naar de finale.”

Geert: Geert zal het klaar en duidelijk stellen: Geerttalent is een pluralistische wedstrijd waarbij zowel ongepolijste songs als eerlijke liedjes voor een groot publiek aan bod mogen komen. Het siert Geert dat hij de waaier breed houdt. Er is slechts één voorwaarde: wie de songs schrijft, doet er niet toe, Geert wil vooral talentrijke artiesten aan het werk horen. En eerlijk is eerlijk: Geert zal nooit een album kopen van de ideale schoonzoon Arne Vanhaecke maar de jongeman heeft wel talent. Bovendien was zijn optreden in Diksmuide van een hoger niveau dan in Avelgem. Rock ‘n’ roll is het nog altijd niet en soms klinkt Vanhaecke schaamteloos corny maar Geert heeft ergens iets gehoord dat raakpunten heeft met Wim De Craene. De close harmony met de begeleidingsgitarist mocht er ook wezen. Geert kan niet zeggen op welke plaats Arne Vanhaecke zal stranden in de finale. Geen kat die nu al weet wat de twee hitjes (‘Ijskoningin’ en ‘Luisje’) zullen opleveren. Behalve Geert Haemerlinck, natuurlijk.”

Joost: “Over naar de twee kleine finale, Geert. Het JOC van Izegem, was de eindhalte van het westtalentparcours van Tunnturi.”

Geert: “Geen grote verrassing want het was nog maar het tweede optreden ooit van de groep. Geert wil wel duidelijk vermelden dat Geert overtuigd was van de stem van de zanger. De mix van rock en electro was oké maar Geert hoorde dat de set na de eerste twee nummers aan daadkracht inboette. Geert meent dat dit euvel te overwinnen valt als de tijd zijn werk mag doen. De synths mogen wat vetter maar de drummer met de Mick Jagger-face beroerde de vellen alvast met de juiste attitude. Geert zegt: aan het werk, jongens.”

Joost: Slechts één vrouw in de finale van Westtalent, Geert: de zangeres van SX.

Geert: “Goed opgemerkt, Joost. Hoewel ze in Izegem nogal gecrispeerd was omwille van technische problemen zien we haar opnieuw aan het werk in De Kreun. Geert is benieuwd of de groep dan uit een beter vat zal tappen. De prestatie in Izegem was namelijk niet onvergetelijk maar Geert liegt niet als hij zegt dat de frontdame van SX star quality heeft. Ze is rock ‘n’ roll. De muziek niet meteen want om een of andere reden denkt Geert nog altijd aan een circus-theater als hij de bombastische sound van SX hoort. Een aparte sound met potentie, dat wel. “

Joost: “Ook Some Say Yes Some Do Less was indrukwekkender tijdens de preselecties, Geert”

Geert: “Correct. De groep heeft de finaleplaats volledig te danken aan de set tijdens de preselectie in Kortrijk. Some Say Yes Some Do Less is een hechte band maar de lange zanger was te weinig prominent aanwezig tijdens de tweede kleine finale. Geert heeft doorgaans geen geduld met onzichtbare mannen en flets uitgevoerde songs maar omdat Geert een boon heeft voor de muziek an sich, gunt Geert Some Say Yes Some Do Less een finaleplaats. Geert hoopt dat de groep pikant zal klinken in De Kreun.”

Joost: Zinger overleefde twee jaar geleden de halve finales niet. Ook nu haalt de groep de finale niet.

Geert: “Je hebt je huiswerk gemaakt, Joost. Het optreden in Izegem begon nochtans goed maar uiteindelijk slaagde Zinger er niet in beter te doen dan tijdens de preselecties. En toen was de buit ook al aan de magere kant. Een tweede kans betekent dat Geert groepen wil aansporen om beter te doen maar daar slaagde Zinger, ondanks referenties aan Daan, Team William en Eels, helaas niet in. Geert was van mening dat het geheel te weinig naturel was, dat de zanger te hard probeerde en dat de set te weinig een statement was. Zingen zonder micro zou Geert in die omstandigheden dan ook onverstandig noemen.”

Joost: “Geert, na vier eerder gewone optredens was ik bijna in slaap gevallen in Izegem. Tot The Vault het podium besteeg. Een terechte finalist, denk ik.”

Geert: “Joost, toch zal Geert even je enthousiasme temperen. Het voorlaatste nummer was niet zo geslaagd. Het samenspel was wel retestrak en de frontman loodste zijn band als een volleerde dirigent naar het einde van het optreden. Geert vond dat het lekker rechtdoor ging. Er was sprake van sex op het podium. Die zanger met de Stijn Meuris-smoel heeft een bepaald charisma dat Geert wel bevalt. Dus ja, Geert is benieuwd naar de energie van The Vault in De Kreun.”

Joost: “Nasty Billy Hamilton ziet de finale in De Kreun aan de neus voorbij gaan.”

Geert: “Zeker geen slechte groep. Snedige in-your-face songs, goede stem. Geert was echter meer onder de indruk toen Nasty Billy Hamilton de laatste preselectie in Pittem won. De band brengt ambiance maar meer dan de boodschap give buzze verwacht Geert niet van Nasty Billy Hamilton. Geert vond dan ook dat een finaleplaats net iets te hoog gegrepen was.”

Joost: “Genoteerd, Geert. Wat wil je ten slotte nog kwijt over Lovely Gazbaby?”

Geert: “Hun optreden in Desselgem volstond op zich al voor een finaleplaats. Vandaar dat Geert niet al te moeilijk wou doen over de minder opvallende set in Izegem. Geert wil het kort houden. Goeie stem, uitstekende britpop. Herlees Geerts verslag van Desselgem en je weet wat de troeven van de groep zijn, Joost. Zo, heb je genoeg, Joost? Geert vliegt zo meteen naar Zaventem om zich in Praag in alle rust op te laden voor de finale van Geerttalent. Leve Geert.”

Joost: “Bedankt voor het gesprek en je kostbare tijd, Geert.”

Daarnaast zijn er nog 2 bands als runner up geselecteerd. Deze gaan alsnog naar de finale, mocht één van de acht bovenstaande afzeggen.
1ste En Terecht
2de Tunn Turi

Geert Hamerlinck

Wat we verder allemaal te weten kwamen, dat leest u binnenkort in het verslag van Geert Hamerlinck.

Om te weten te komen wie doorgaat naar de halve finale, is het nog even wachten tot volgende week vrijdag. Na afloop van de 2de kleine finale worden meteen alle 8 finalisten

De fans van Circle Logic hadden mooie benen, de technisch goed gebrachte muziek was goed in zijn genre maar de songs bleven Geert Hamerlinck niet bij. Geert herinnerde zich wel dat de zanger beschikte over een goede stem, dat de synths vet klonken en dat de groep de kunst van het opstellen van dansbewegingen ergens wel onder de knie had. “Deze muziek kan zo op TMF”, zei Joost. “Stadionrock met discobeats is ook iets voor een festivalwei”, reageerde Geert, “maar dan mag daar volgens Geert nog een extra portie magie aan toegevoegd worden.”

Geert Hamerlinck draagt Yannick Riviere een warm hart toe. Waarom? Omdat Yannick insprong voor een groep die verstek liet gaan. Maar ook omdat de singer-rockwriter de moed had niet doordeweeks te klinken. Geert vond het bijgevolg wat sneu dat het songmateriaal te mager was om te blijven hangen. “Wat is het sterke punt van Yannick”, vroeg Joost aan Geert. Geert zijn uitvoerige reactie liet niet op zich wachten: “het sterke punt is zijn stem. Voor wie er van houdt tenminste want Geert weet honderd procent zeker dat het doorsnee publiek de vocale capriolen van Yannick te krankzinnig vindt. Een vergelijking met de kok uit The Muppet Show behoort tot de mogelijkheden maar met een geoefend oor zoals dat van Geert zal een oprechte muziekliefhebber uiteraard ook de invloeden er uit pikken die Geert nu zal opsommen: Elvis, Roy Orbison, Luka Bloom, Antony. “ Joost was onder de indruk: “Geert, je was lang aan het woord maar alles wat je zei klopte als een bus.”

Geert Hamerlinck was daarna getuige van het meest memorabele optreden van Westtalent 2009. Het ging zelfs zo ver dat Geert een foto nam van de groep en dat had Geert tot dusver nog geen enkele keer gedaan tijdens de preselecties. Omwille van bepaalde technische omstandigheden (niemand van de groep kon echt goed spelen) was het onmogelijk Pixelevolution, het jongste orkest van het concours, een plaats in de halve finale te schenken maar Geert wil iedereen die met een lacherige blik naar het optreden van Pixelevolution keek toch eens goed wakker schudden. De set van het basloze trio was aandoenlijk mooi en beter dan de demo van de groep. Joost begreep er niets van: “Geert, de gitaar klonk als een banjo, ’t was krom, scheef en keivals.” Geert was niet onder de indruk van de reactie van zijn broer: “En toch kwam er iets, de muziek heeft een toffe kiem en Geert hoorde referenties aan Arctic Monkeys, Vampire Weekend, The Kooks, Pete Doherty, Lonely Ones, Violent Femmes en Ween. De zanger is zich nog niet van bewust van zijn mooie stem maar op een dag zal de goegemeente zeggen: Geert, je had destijds gelijk toen je zei dat iemand de jonge groep Fingerspitzengefühl moest aanleren, bravo Geert.” Joost knikte vol ontzag: “Geert, eigenlijk bedoel je dat Pixelevolution omwille van bepaalde redenen de beste groep van Westtalent 2009 was.” Geert beaamde wat Joost zei en voegde er nog iets aan toe: “dit was het allereerste optreden van de groep, het is niet iedereen gegeven Geert dan al te charmeren.”

Geert Hamerlinck had op voorhand al een vermoeden dat er minstens één band Halloween extra luister zou bijzetten door er een verkleedpartij van te maken. En of Geert gelijk had. De twee weirdos van Burleting, Kingping and the funky thing zagen er uit als Kid Rock en Slash. “Wat moeten we hier van denken, goed geprobeerd, toch, Geert”, vroeg Joost. “Wel, Joost, de gimmick was in de ogen van Geert geen lang leven beschoren want het duo klonk als een niet afgewerkte versie van Primus. Bovendien hielden de twee muzikanten er een andere maatsoort op na waardoor Geert zich plots in de irritatiezone bevond. Burleting, Kingping and the funky thing verdween in de schaduw van Pixelevolution”, besloot Geert.

Geert Hamerlinck wil niemand tegen elkaar opzetten maar Geert wil ook niet liegen vandaar dat hij de muzikanten van Semper-Fi even meldt dat een wildcard aan hun neus voorbij gaat omdat de frontman van Semper-Fi een indrukwekkendere prestatie neerzette met Nasty Billy Hamilton. De ouderwetse hardrock van dat laatste gezelschap was net zoals Geert hamerlinck recht door zee. “Dit is heel goed gedaan”, sprak Joost Hamerlinck. Geert rondde enthousiast af: “Potdoof worden is geen optie maar een dynamische groep waarbij Geert aan AC/DC denkt is het waard een preselectie van Westtalent te winnen.”

Omdat Nasty Billy Hamilton rechtstreeks het bierbuikgevoel van Joost aansprak, was Joost stomdronken tijdens het optreden van Skag Sessions. Geert was eerder beneveld (Geert is beter bestand tegen alcohol dan Joost) en kon best wel genieten van de psychedelische britpop van het viertal. Genot staat centraal in de wereld van Geert Hamerlinck en daarom kende Geert, een wildcard toe aan Skag Sessions.

Geert hoorde dat de preselecties afgesloten werden met meer dan één valse noot. Joost lag al te ronken in de wagen maar Geert stelde vast dat de zangeres van Walking Hamlet helaas iets te vaak naast de toon zong. Geerts edel hart brak want ze had een mooie stem. Geert had haar bovendien liever solo op het podium gezien want de muzikanten voegden naar Geerts gevoel te weinig eigen kleuren toe aan het geheel. “Er is nog werk aan de winkel”, dacht Geert, “de grote baby is nog niet uit zijn luiers.”

Zo, Geert Hamerlinck, heeft alle bands van de preselecties op meesterlijke wijze besproken. Geert wenst de halve finalisten er nog even op te wijzen dat ze best hun huiswerk niet vergeten. Geert wil gerust verduidelijken met enkele tips.
Stel een setlist samen die volgens Geert uitsluitend uit killers bestaat. Als Geert een cover hoort in de halve finale zorg er dan voor dat het een nummer is van één van de favoriete groepen van Geert. En ten slotte: Geert verkiest een kort en krachtig optreden boven verveling tijdens een te lang gerekte set. Geert wil in de eerste plaats zichzelf succes wensen tijdens de halve finales en hoopt dat de zestien bands de Geert-standaard halen.

Geert Hamerlinck

Geert Hamerlinck zag dat White Sphere eervol sneuvelde in Ieper. Met een laptop en een saxofoon schiep het duo een indietronica-sfeer die Geert wenst te omschrijven als kabbelend. “Geert, jammer dat er geen connectie was met het publiek”, merkte Joost terecht op. Geert vond het optreden een beetje braaf en stuurde een one-liner de avond in: “electronica mag niet saai zijn.” Het viel Geert op dat de opbouw van de tracks vaak gelijklopend was. Geert hoorde referenties aan Bonobo (goed zo!) maar zo top notch als Four Tet was het nog niet. “Met visuals erbij wellicht nog interessanter”, meende Geert.

“Listen All Of Y’all It’s A Sabotage”. Joost Hamerlinck dacht origineel te zijn en zong een nummer van Beastie Boys in de aanloop van het optreden van de hardste band die Geert tot dusver aan het werk had gezien tijdens Westtalent: Sabotage. Met twee mc’s in de rangen leek het alsof Geert naar een hiphopgroep aan het kijken was maar niets was minder waar. Sabotage mixte hardcore met metalgitaren en bracht Joost in dubio: “Geert, mensen die dat genre spelen zijn altijd kwaad maar je weet niet waarom omdat de teksten nooit verstaanbaar zijn”. Geert reageerde ad rem: “je houdt er van of je houdt er niet. In vijftig procent van de gevallen heeft Geert er geen boodschap aan. Laat 30 oktober nu net een dag zijn dat Geert meer zin heeft in Radio Nostalgie dan in muziek van Soulfly en Sepultura.”

Geert Hamerlinck vond het optreden van Ancient Ones raar. Aan de ene kant was Geert aandachtig aan het luisteren omdat hij het gevoel had dat er precies een Britse groep op het podium stond die vreemde psychedelische pillen tot zich had genomen. Anderzijds vroeg Geert zich een en ander af: “Wie is die zanger? Wat is zijn identiteit? En waarom is hij op een niet schattige manier zenuwachtig?” Joost wist op deze vragen geen antwoord te verzinnen. Geert probeerde wel een referentiekader te scheppen: “dit is een experimentele cocktail van The Soft Machine en The Grateful Dead.” Joost knikte: “daar zit iets in, Geert”. Geert sloot af met enkele positieve noten: goede gitarist, dito drummer, sterk laatste nummer”.

Geert Hamerlinck had geen problemenen met J. Keens Balloon Flight. De songs van de jongeman deden Geert vaagweg denken aan Buffy Sainte-Marie, Tracy Chapman, Don McLean en Milow maar Geert vroeg zich af waarom de singer-songwriter zijn nummers bleef rekken nadat het verhaal al volledig verteld was. “Misschien een jeugdzonde”, wierp Joost Hamerlinck op. “Dat is het, Joost, maar niet getreurd: nog wat schaven aan de uitspraak van de Engelse th en J. Keens Balloon Flight komt misschien wel in de buurt van The Bear That Wasn’t”, rondde Geert af.

Geert wil zijn lezerspubliek er op wijzen dat er dagelijks een top-20 van de mooiste, beste en smerigste drollen te zien is op de website ratemypoo.com. Geert nam daarom een foto van zijn goddelijke drol tijdens het optreden van de Nederlandstalige band Les Comptables. Volgens Joost een goede tijdsbesteding van Geert want de songs van Les Comptables klonken klootloos en leken geschreven te zijn door boekhouders die uit de lucht komen vallen als het over hedendaagse muziek gaat. Joost toonde zijn notities aan Geert: “niet strak, pover samenspel, niet ter zake doende trucs, vals gezongen, Sam Gooris”. Geert vatte het kort samen: “een band die big tim suckt heeft het recht een ei te leggen maar belandt daarna onherroepelijk op de slachtbank.”

Geert Hamerlinck stoorde zich niet meteen aan de zang tijdens het optreden van The Pritty Boyz maar echt helemaal onder de indruk was hij nu ook weer niet. De groep speelde catchy stadionrock die volgens Geert mits wat tekstuele aanpassingen (Geert telde veel te veel het woord she) op de radio kan belanden. Mocht de geluidsmuur iets minder afgeborsteld geklonken hebben, dan was Geert eventueel nog bereid de groep een wildcard te schenken. Helaas, ondanks de Red-Hot-Chili-Peppers-bijdragen van de uitstekende gitarist diende Joost vast te stellen dat The Pritty Boyz voor de tweede keer op rij (de groep nam ook deel aan Westtalent 2007) net naast de halve finale grijpen. Omdat het verdienstelijke plaatje volgens Geert nog niet helemaal klopte. “Geert, het leven kan wreed zijn”, merkte Joost terecht op.

Geert heeft een oog voor fotografie en zag in dat zowel The Pritty Boyz als The Tubs visueel interessant waren. The Tubs, één van de sponsors van Westtalent, hadden bovendien geen enkel slecht nummer in huis: niet onbelangrijk als je de sympathie van Geert Hamerlinck wil winnen. “Cool en superleuk”, riep Geert enthousiast. Ook Joost besefte dat de retro-rock ‘n’ roll met de knipogen naar Jonathan Richman en Violent Femmes op een vrolijke manier rammelde en terecht de overwinning opleverde. Geert schudde een geslaagde éénlijner uit zijn mouw: “de zanger zong de juiste valse noten”. Dat Jezus te zien was op het basdrumvel, stemde Geert nog meer tevreden. In het stamcafé van Geert Hamerlinck hangt het namelijk vol met portretten van Jezus. “Geert, niets ontgaat je, je hebt een arendsblik”, besloot Joost Hamerlinck.
Geert Hamerlinck